JEREMY, ALİCE ve İÇE DÖNÜKLÜK HİKAYESİ

Bende istiyorum Alice
Hatta senden daha  çok istiyorum
Her akşam ama her akşam dışarıya çıkmayı
Her an paylaşacak
Yani  söze dökülecek kelimeler bulmayı

Ama bu ben değilim
Sende biliyorsun
Ve hiç olamayacağım
Çocukluktan beri böyle
Her sabah
Her yeni güne uyandığımda
Yapılacak birşeyler oluyor kafamda
Sen nasıl bir gün insan görmeden yapamıyorsan
Bende günlerce insan görmeden
Hem de bunun eksikliğini ya da farklılığını hissetmeden yaşayabiliyorum
Senin kelimelerin, kahkahaların, ağlamaların var
Benim sessizliklerim, tebessümlerim, hüzünlenmelerim

En kötüsü ise içime döndüğüm zaman
Ne kadar sinirlendiğini
Sen söylemeden anlıyorum
Hareketlerinden
Ses tonundan
Hırçınlaşmandan
Saçlarını çekerek toplamandan
Gene de yardımcı olamıyorum sana
Anlatamıyorum o sessiz anların benim için gerekli olduğunu

Bunlara rağmen
Seni seviyorum Alice
Olan biten bu...
@ipek sahra, 2013

EGOLARIN SAVAŞI

Büyüdük

Herşey bu kadar basit
Artık egolarımızla varız

Ne zaman huzura erecek

Ne zaman gülecek olsak

İçimizdeki o ses

İçimizdeki o talihsiz ses

Konuşmaya başlıyor tüm kirliliği ile

Ya herşeyin en iyisini biliyor 

Ya herşeyin en iyisini yapıyoruz

Bizden başka hayatta olan
Diğer insanlar

Bizim gibi düşünmüyor ve davranmıyorsa

Kuşanıyor egolarımız silahlarını

Şaka gibi

Her gün

Ama her gün 

Binlerce kez ateş edip
Binlerce kez mermi yiyoruz

Oysa ki

Biliyoruz

Bıraksak öylesine bir köşeye

Mutlu olmamız çok yakın

Ne yazık ki yapamıyoruz

Büyüdük 

Herşey bu kadar basit...
@2013

RÜZGAR ÇANLARI

Her evde rüzgar çanı vardı o zamanlar
Rengarenk 
Özenilerek seçilmiş
Ya balkonda, ya bahçede ya da kapı önlerinde asılıydılar
Ve esen rüzgarla beraber başlarlardı
Şarkılarını söylemeye
Rüzgarın ahengine göre sallanırdı gövdeleri sağdan sola, soldan sağa
Ve köpeklerin uluması eşlik ederdi onlara

İşte  hep o gecelerde görürdün rüyayı
Aynı rüyayı 
Turkuaz renkli bir denizin içinde yüzerken
Sana kılavuzluk yapmak için gelirdi
Yüzlerce yunus
Ve sen onların ardından yol alırdın o güzellikte
Yüreğindeki ferahlıkla
Mutlulukla
Ve birden uyanırdın  rüyanın etkisiyle 
Tamamlanmamış rüyana üzülürken
Rüzgar çanlarının seslerini duyardın

Dedim ya rüzgar çanları vardı o zamanlar her evde
Ve tamamlanmamış rüyalar

Ne vakit çanlar kayboldu
Balkondan, bahçeden, kapı önlerinden
Ulumaları kesildi köpeklerin
Rüyalar tamamlandı
Ne yüzülecek bir deniz
Ne takip edilecek  yüzlerce yunus kaldı..
@ipek sahra, 2013

Çingene & Falcı &Ev Yapımı Vişneli Votka

Heyhat

Yine sen
Her akşam işten dönerken
Karşılaşmak zorunda mıyız?
Çingene olduğun belli
Güneşin kararttığı teninden
Saçlarına taktığın renkli kumaşlardan
Yeşil gözlerine çektiğin siyah sürmelerden
Bunun da ötesinde tavırlarından 

Düşünüyorum da
Ne büyük tezat
Seninle her akşam karşılaşmak
Bu mahallede 

Fal mı bakmak istiyorsun bana
Neden?
İçinden mi geldi
Bu devirde kimin içinden birşey gelirki
Gözlerim mi hüzünlü
Nereden çıkardın yorgunluktan sadece
Yorgunluk bahanelerim mi
Hayattan çekilmişliğime
Ne saçmaladığını anlamıyorum bile 
Hatta sinirleniyorum giderek
Ama içimden bir ses
Merak ediyor söyleyeceklerini 
Hem madem her akşam karşılaşıyoruz
Bir hayır var değil mi?

Vişneli votka güzelmiş
Ev yapımı
Yazın kokusunu, yazın telaşsızlığını aldım tadından
Kurtulacak mıyım
Bütün ruh yorgunluklarından 
Anlamıyorum vişneli votka mı iyi geldi yoksa anlattıkların mı
Tuhaf bir sırıtma yerleşti dudağıma
Sana belli etmek istemesem de
Kelebekler 
Bir ilkbahar akşamı serinliği
Dolunay
Güzel bir hal içindeyim işte

Dedim ya
Yine mi sen
Ne iyi geldin vişneli votkanla...
@ipek sahra, 2013

Huzur & Savaş

Ne söylesem boş dedi
Kirpiklerini güneş ışıklarında titretirken
Ve devam etti

Gene de anlatayım diyerek

Bir yelkendeyim sanki

Yönsüz, rotasız

Deniz karar veriyor nereye gideceğime

Bazen dalgalar vuruyor üzerime üzerime

Şimşekler çakıyor

Acizliğin gölgesinde kıvranıyorum

Bazen ise öyle güzel ki deniz, güneş 

O huzurun içinde

Nereye gideceğini bilmemenin macerasında

Yol alıyorum

Güneş vuruyor üzerime sakin sakin

Denizin akıntısı ahenkli

O zaman uzanıyorum şöyle bir güverteye

O mutluluğun içinde hayallere dalıyorum 

Dedim ya

Ne desem boş

Bir tutam huzur, bir tutam savaş

Bazen savaşım kendimle, bazen başkalarıyla, bazen yaşadıklarımla oluyor

Bazen ise huzurum kendimle, bazen başkalarıyla, bazen yaşadıklarımla 

Gözüken bir kara var olsa da uzakta

Sonu varmak mı, yoksa varmadan ölmek mi bilmiyorum

Dedim ya

Ne desem boş

Sözler birşey ifade etmiyor...

@ipek sahra, 2013

Nefes

En sonunda bıraktın

Bırakmak istediklerini

Tavşan kanı bir çay koydun

İnce belli bardağına

İlk defa istediklerini yapmanın mutluluğu içinde

Saflığını, naifliğini hatırladın

Ne zaman değiştirdi hayat seni

Ne vakit aslında boş olan hırslar, telaşlar, kaygılar yükledi üzerine 

Sen değil miydin gözleri ışıl ışık gülen

Çocuksu bir özgüvenle herşeyi paylaşan

Neşe ile güvenen

Saflık ile inanan

Şimdi hayret ediyorsun olanlara

Önünde çektiğin set üzerine setlere 

Terkettiğin oyunların haraplığına bakıyorsun

Çocukluğunun küskünlüğüne

Ve ilk defa isteyerek

Gerçekten ve kalpten isteyerek

Yıkıyorsun duvarları

Şimdi oyunlarının ve çocukluğunun önündesin

Sende biliyorsun

Terkedilmiş oyunları yeniden oynamak emek ister 

Küsmüş bir çocuklukla barışmak kolay değildir

Ama sen değil misin

Bırakan bırakmak istediklerini

Hem de herkese göre herşeye sahipken

İnce belli bardağa çay koyuyorsun 

Ve tüm samimiyetinle çocukluğunla barışmaya gidiyorsun

Nefes almanın sabırsızlığı içinde...

@ipek sahra, 2013

BİR DİLEK TUTTU ADAM

bir dilek tuttu adam
yıldız kayarken
ne para, ne pul
ne ev, ne araba
sadece mutluluk diledi rüzgardan

bir dilek tuttu kadın
rüzgar eserken
ne başarı, ne kargaşa
sadece huzur diledi geceden

bir dilek tuttu adam
bir dilek tuttu kadın
bahar getirdi ışıkları üzerlerine
mutluluk verdi kadın adama
huzur verdi adam kadına
rüzgar esti
yıldız kaydı
sırada dilek tutacak yeni insanlar vardı..