Huzur & Savaş

Ne söylesem boş dedi
Kirpiklerini güneş ışıklarında titretirken
Ve devam etti

Gene de anlatayım diyerek

Bir yelkendeyim sanki

Yönsüz, rotasız

Deniz karar veriyor nereye gideceğime

Bazen dalgalar vuruyor üzerime üzerime

Şimşekler çakıyor

Acizliğin gölgesinde kıvranıyorum

Bazen ise öyle güzel ki deniz, güneş 

O huzurun içinde

Nereye gideceğini bilmemenin macerasında

Yol alıyorum

Güneş vuruyor üzerime sakin sakin

Denizin akıntısı ahenkli

O zaman uzanıyorum şöyle bir güverteye

O mutluluğun içinde hayallere dalıyorum 

Dedim ya

Ne desem boş

Bir tutam huzur, bir tutam savaş

Bazen savaşım kendimle, bazen başkalarıyla, bazen yaşadıklarımla oluyor

Bazen ise huzurum kendimle, bazen başkalarıyla, bazen yaşadıklarımla 

Gözüken bir kara var olsa da uzakta

Sonu varmak mı, yoksa varmadan ölmek mi bilmiyorum

Dedim ya

Ne desem boş

Sözler birşey ifade etmiyor...

@ipek sahra, 2013

Nefes

En sonunda bıraktın

Bırakmak istediklerini

Tavşan kanı bir çay koydun

İnce belli bardağına

İlk defa istediklerini yapmanın mutluluğu içinde

Saflığını, naifliğini hatırladın

Ne zaman değiştirdi hayat seni

Ne vakit aslında boş olan hırslar, telaşlar, kaygılar yükledi üzerine 

Sen değil miydin gözleri ışıl ışık gülen

Çocuksu bir özgüvenle herşeyi paylaşan

Neşe ile güvenen

Saflık ile inanan

Şimdi hayret ediyorsun olanlara

Önünde çektiğin set üzerine setlere 

Terkettiğin oyunların haraplığına bakıyorsun

Çocukluğunun küskünlüğüne

Ve ilk defa isteyerek

Gerçekten ve kalpten isteyerek

Yıkıyorsun duvarları

Şimdi oyunlarının ve çocukluğunun önündesin

Sende biliyorsun

Terkedilmiş oyunları yeniden oynamak emek ister 

Küsmüş bir çocuklukla barışmak kolay değildir

Ama sen değil misin

Bırakan bırakmak istediklerini

Hem de herkese göre herşeye sahipken

İnce belli bardağa çay koyuyorsun 

Ve tüm samimiyetinle çocukluğunla barışmaya gidiyorsun

Nefes almanın sabırsızlığı içinde...

@ipek sahra, 2013

BİR DİLEK TUTTU ADAM

bir dilek tuttu adam
yıldız kayarken
ne para, ne pul
ne ev, ne araba
sadece mutluluk diledi rüzgardan

bir dilek tuttu kadın
rüzgar eserken
ne başarı, ne kargaşa
sadece huzur diledi geceden

bir dilek tuttu adam
bir dilek tuttu kadın
bahar getirdi ışıkları üzerlerine
mutluluk verdi kadın adama
huzur verdi adam kadına
rüzgar esti
yıldız kaydı
sırada dilek tutacak yeni insanlar vardı..

Leonardo, Alize ve Savaş

Tuhaf bir sessizlik var halinizde

Tuhaf bir gerginlik

Dışarıdan herkes işte kavuşamayan aşıklar kavuştu diyorlar

Alize evinde yemek yapıyor, bulaşık yıkıyor

Leonardo ise göbeklendi

Benim hissettiğim ise

Havaya sinen koku

Huzur kokusu değil

Mutluluk kokusu değil

Savaş kokusu

Bir sabah kahve için Alize' ye uğradım

Saat 11:00 de

Kapı zilini çaldım

İki kere ve beklemeye başladım

Bu aramızdaki sinyaldir Alize ile

İki kere çalıp bekle

Gözleri yorgun geldi Alize, omuzları çökük

Suda durmaktan solmuş gibiydi hâli

Beni görünce başını eğdi

Hoş geldin dedi

Salona geçtik

Hoş beşten sonra sordum neler yaptığını

Nasıl olduğunu

Ellerimi tuttum

Yenilmiş tırnakları çarptı gözümü

Yemezdi tırnaklarını

Hışımla evden çıktım Leonardo' ya doğru

Kurtarmalıydım Alize yi

Yaşadığı cehennemden, baskıdan

Kimsenin kahramanı olmadıysam da onun olmalıydım

Onun özgürlüğüne iyi gelmemişti Leonardo

O aşk ile beslenirdi, Leonardo sevgi ile

O zıtlık isterdi, Leonardo aynımın

O savaşla yaşardı mücadele ile, Leonardo barışla dinginlikle

Azat el Leonardo onu

Ancak o zaman fark edersin renkliliğini

Tılsım tılsım dökülür parlaklıkları ruhuna

Hayat olur, neşe olur, kahkaha olur

Şevk verir dünyaya

Azat et Leonardo onu

Bir hayat daha kat dünyaya

İki Nokta

Telaşını bırak

Otur bir soluklan

Yetişmen gereken bir yer

Varman gereken bir nokta yok

İki nokta var önünde

Doğmuşsun

Öleceksin

İşte bundan ibaret yaşam

Ne şaşaalı

Ne süslü herşey

Üzüntüler var

Kırgınlıklar var

Acılar var hayatında

Hayatımızda

Yine de bunlarla

Yaşamak zorundayız

Silahlar kuşansakta

Duvarlar örsekte

Aynı herşey

Biz iki nokta arasında

Mutlu olmak

İnsan olmak durumundayız..

Kendin Olmaya O Kadar Yakındın Ki...

Kendin olmaya o kadar yakındın ki

Son bir adım kalmıştı

Kurtulmak için prangalardan, samimiyetsizliklerden

Söyleyeceğim sözler gereksizdi aslında

Uzattığım eli tutman abes

Sen zaten farkındaydın az kaldığına

Gene de konuştun

Gene de dinledim

Kuşlar gibi hafif kanatlandın sonra

Kendin olmaya gittin

Söylediğim gibi

Söylediğim sözler gereksizdi aslında

Uzattığım el abes...

Leonardo nun Çiçekleri

Rüzgar estiğinde

Kaderinin üzerine

Bilirsin

Bilirsin ama birşey yapamazsın

Ufkun ötesini tarar gözlerin

Beyhude

Beyhude

Yaşanmamış bir hayat istersin şımarıkça

Ne de olsa oynamadığın oyunlar

Koşmadığın yollar

Dolaşmadığın yerler vardır

Sonra rüzgar diner

Gözlerin ufuktan çiçeklerine döner

Rengarenk ince bir zerafet vurur güneş ışığına

Aşk ile bakarsın herşeye

Oynadığın oyunlara

Koştuğun yollara

Dolaştığın yerlere

İyi ki buradayım dersin

Henüz yeni suladığın çiçeklerine